Wypadnięcie śruby gojącej: zwykle niegroźne, ale pilne

Dziąsło nie czeka na wolny termin

Gdy śruba wypadnie, górna powierzchnia wszczepu i otwór gwintu zostają odsłonięte. Dziąsło, które ma naturalną skłonność do zamykania ran, zaczyna ten otwór zwężać w ciągu jednej lub dwóch dób. Jeśli zdąży się zamknąć, założenie śruby wymaga ponownego odsłonięcia okolicy niewielkim zabiegiem. Do otwartego gwintu dostają się ponadto resztki jedzenia i bakterie, a oczyszczenie go w domu nie jest możliwe.

Dlatego ta sytuacja, choć zwykle niegroźna, nie należy do tych, które odkłada się do planowej kontroli za trzy tygodnie. Mechanizm jest odwrotny niż przy większości drobnych usterek protetycznych: nie chodzi o to, że coś się pogorszy, tylko o to, że organizm naprawi coś, czego naprawiać nie powinien.

Pierwsze godziny

1. Znajdź śrubę i ją zachowaj. Opłucz ją, włóż do czystego, zamykanego pojemnika i zabierz na wizytę. Dobrze jest też sfotografować ją obok linijki albo monety, bo lekarz, który zna system, może po samym zdjęciu rozpoznać typ elementu.
2. Nie wkręcaj jej samodzielnie. Źle osadzona śruba może uszkodzić gwint wszczepu, a tak drobny element łatwo wyślizguje się z palców i trafia w głąb gardła.
3. Okolicę czyść dalej delikatnie miękką szczoteczką, bez omijania jej szerokim łukiem.
4. Unikaj żucia po tej stronie.
5. Zrób zdjęcie odsłoniętego miejsca w świetle dziennym, przy odciągniętym policzku; przyda się w rozmowie z kliniką i z gabinetem w Polsce.

Jeśli razem ze śrubą rusza się sam wszczep, sytuacja jest zupełnie inna i wymaga oceny lekarskiej tego samego dnia. Szerszy przegląd tego, co może pójść nie tak, zawiera strona o powikłaniach po implantach.

Połknięta czy wciągnięta do dróg oddechowych

Połknięty drobny element najczęściej przechodzi przez przewód pokarmowy samoistnie; lekarza i tak należy o tym poinformować. Zupełnie inaczej trzeba potraktować sytuację, w której po połknięciu pojawia się kaszel, uczucie dławienia, duszność albo ból w klatce piersiowej. To może oznaczać, że śruba trafiła do dróg oddechowych. Przy duszności, narastającym dławieniu, bólu w klatce piersiowej albo zaburzeniach świadomości dzwoni się od razu pod 112, bez samodzielnego dojazdu; sam kaszel albo podejrzenie wciągnięcia elementu bez tych objawów to sprawa dla szpitalnego oddziału ratunkowego (SOR), bez czekania na odpowiedź kliniki.

Żeby śruba nie wypadła ponownie

Po ponownym założeniu śruby warto przyjrzeć się temu, co mogło ją poluzować, bo przyczyna zwykle nie znika sama. Najczęstsza jest mechaniczna: żucie twardych pokarmów po stronie wszczepu, gryzienie pestek, orzechów czy skórki pieczywa albo nawyk dotykania śruby językiem, który przez kilka tygodni działa jak powolny klucz. Drugą przyczyną bywa szczoteczka prowadzona zbyt energicznie w poprzek śruby; okolicę czyści się miękkim włosiem, ruchem od dziąsła, bez podważania elementu. Trzecia dotyczy osób noszących protezę tymczasową. Jeśli proteza opiera się o śrubę gojącą albo uciska na nią przy gryzieniu, każde zamknięcie ust przekazuje na śrubę siłę, na którą nie była projektowana. Taki ucisk zgłasza się lekarzowi, który wtedy koryguje protezę, a nie śrubę. Warto też wiedzieć, że zgrzytanie zębami w nocy obciąża śruby gojące tak samo jak później korony, więc to dobry moment, żeby o nim powiedzieć. Jeśli mimo tych zmian śruba luzuje się po raz kolejny, sama wymiana elementu przestaje wystarczać i potrzebna jest ocena, czy wszczep prawidłowo zrasta się z kością.

Gabinet w Polsce i obcy system implantologiczny

W gabinecie śrubę się oczyszcza i zakłada ponownie albo wymienia na nową; jeśli dziąsło zdążyło się zamknąć, najpierw odsłania się okolicę. Dla lekarza w Polsce to zwykle prosta czynność, pod jednym warunkiem, który przy leczeniu za granicą wcale nie jest oczywisty. Musi wiedzieć, jaki system implantologiczny ma przed sobą, bo śruby gojące, gwinty i klucze różnią się między producentami. Tę informację zawiera karta implantu: producent, nazwa systemu, średnica wszczepu i jego pozycja w łuku. Bez niej lekarz może wprawdzie spróbować rozpoznać system na zdjęciu radiologicznym, ale to strata czasu, której przy zamykającym się dziąśle lepiej uniknąć. Dlatego kartę implantu trzeba mieć w telefonie, zanim cokolwiek wypadnie.

Gabinet, który zgodzi się pomóc w takiej sytuacji, najłatwiej znaleźć przed wyjazdem, a nie w dniu, w którym śruba leży w pojemniku na stole. Jak to zorganizować i jakich dokumentów będzie potrzebował, opisuje tekst o tym, kto zajmie się tobą po powrocie do Polski.

Wiadomość do kliniki w Turcji

Klinikę, która wykonała zabieg, należy powiadomić równolegle z szukaniem pomocy w Polsce, bo ta informacja ma później znaczenie przy dalszych etapach leczenia i przy rozmowie o gwarancji. Wiadomość jest krótka i zawiera kilka stałych elementów:

• imię i nazwisko oraz datę zabiegu, pod którą klinika odnajdzie dokumentację;
• numer zęba albo opis miejsca, w którym stoi wszczep;
• informację, kiedy śruba wypadła i czy została zachowana;
• zdjęcie odsłoniętego miejsca i samej śruby;
• prośbę o przesłanie karty implantu, jeśli nie została wydana, oraz o potwierdzenie, czy lekarz w Polsce może śrubę założyć ponownie;
• pytanie, czy zmienia to termin kolejnego przyjazdu.

Odpowiedź po angielsku albo po turecku przetłumaczona przez koordynatora bywa lakoniczna; w takim wypadku jedno doprecyzowujące pytanie pozwala uniknąć kilku dni niepewności. Jeśli klinika w ogóle przestaje odpisywać, dalsze kroki opisuje strona o tym, co robić, gdy klinika przestaje odpowiadać.